BIZONder!

Gardiner, 11 september 07:45 - 14° mostly cloudy and rainy 

Hawdy Y'all, 

We hebben besloten om eens niet heel vroeg op te staan, maar naar onze natuurlijke wekker te luisteren. En daarmee start onze dag om 06:15. We starten langzaam op, koffers inpakken en auto inladen. We beginnen met een ontbijt in het dorp. Bij aankomst blijkt dat men het eerste uur geen tijd heeft tenzij we bij een of andere groep horen. Daar gaan we niet op wachten. Bij een volgende staan een paar mensen buiten te wachten. Als het goed is, gaan ze over een paar minuten open. Dat is prima, tot open een gegeven moment een dame van de zaak meedeelt dat ze een bepaalt systeem niet opgestart krijgen. Ze kunnen geen orders opnemen. De next one, dan maar. Die gaat te laat open. Bij nummer 4 hebben we prijs! Yellowstone Grill, it is! Nog geluk ook, want we zijn net op tijd. De rij na ons wordt alsmaar langer! Als je geld wilt verdienen, moet je hier een goede breakfast tent beginnen. Te weinig aanbod, te veel vraag. Hier hanteren ze een soort van Mac Donalds systeem, aan de counter bestellen, nummer mee en ze brengen het aan tafel. Zo zitten we niet veel later aan onze over easy eitjes met toast en hashbrowns, natuurlijk met een bak koffie. Na het ontbijt slaan we nog wat boodschappen in en kan onze dag echt beginnen. Qua weer zit het even niet mee. Het is zwaar bewolkt en we gaan regen krijgen. Fingers crossed. Wederom rijden we via de rangerpost het park binnen. Niet veel later rijden we de grens over in zitten we in de staat Wyoming, net als gisteren by the way. Het grootste gedeelte van Yellowstone ligt binnen de staat Wyoming. De eerste herten kondigen zich snel aan. Een prachtige met groot gewei met een aantal vrouwtjes. We rijden verder om de Blacktail Plateau Drive te gaan rijden. Een loopdrive van ongeveer 7 miles. We kunnen hier bizons en beren tegen komen. We draaien de weg op en dan zien we...road closed. Helaas gaat deze niet door. Het is inmiddels gaan regenen, terwijl we op weg zijn naar de volgende stop, Hellroaring Creek trail. Hier gaan we een korte wandeling van ongeveer zeven kilometer doen. Bij aankomst op de parkeerplaats regent het inmiddels zo hard, dat we even pas op de plaats maken en rustig afwachten in de auto. Er komt een auto naast ons staan waaruit twee heren stappen. Stoere mannen met cowboy hoed op. Gaan ze ook de trail doen of iets anders? Even later merken we dat ze bezig zijn met paarden. We stappen toch even uit om te kijken. We lopen naar ze toe om te vragen of ik foto's mag maken, no problem. Met drie man gaan ze te paard naar de rivier om daar te vissen. Ze vragen naar ons verhaal en daarna vertrekken ze. Leuk om even contact te hebben. Wij gaan terug de auto in om nog even te wachten tot de regen stopt. Om 09:45 beginnen we aan de Hellroaring Creek trail. Het pad gaat naar beneden en is erg slippery en muddy. Door de regen is het zand modder geworden en laten we deze keer onze stokken in de auto hebben gelaten. Dus oppassen geblazen. Een jongeman komt ons tegemoet op zijn terugweg en we vragen of hij wat wildlife heeft gezien. Jazeker, zelfs 2 black bears waarvan één met een kleintje. We gaan extra opletten! We vervolgen onze weg naar beneden terwijl het weer steeds meer opknapt. Dick ziet ver weg tussen de bomen iets bewegen. Jawel het een zwarte beer! Het pad loopt de goede kant op, maar het is te ver weg om er goede foto's van te maken. Wij hebben hem gezien! Jammer dat we niet wat dichterbij konden komen. We zetten onze wandeling voort en komen bij een brug over het water. Hier zien we de rivier over de stenen glijden naar beneden. Het pad loopt nog veel verder door, wij besluiten om terug te gaan. Onderweg letten we extra op bij het gebied waar we eerder de beer hebben gezien, helaas nu niet. Het laatste stuk moeten we weer omhoog. Het pad is inmiddels aardig opgedroogd zodat het niet zo glibberig meer is en we goed door kunnen stappen met two fingers in the nose. We horen van mensen die beginnen aan de wandeling dat ze een kleine beer hebben gespot aan het begin van de trail. Wij schakelen naar een hoger tempo en jawel, daar staat ie! Heerlijk aan het eten van blaadjes geen notie van de mensen om zich heen. Op 20 meter afstand kunnen we filmen en foto's maken met een totaal gerust gevoel. Wat geweldig! In de auto, die vlakbij staat, genieten we nog verder. Hoe bijzonder weer. Tegen de middag met prachtig weer, rijden we naar onze volgende stop, Lamar Valley Trail. Onderweg spotten we de eerste bizons langs de kant van de weg. De weg naar de trail toe is druk met auto's. We hopen dat we nog een plekje op de parkeerplaats kunnen bemachtigen, want de parkeerplaats is niet heel groot. En inderdaad er is geen plaats meer, maar een stukje verder kunnen we langs de weg parkeren. Voor we beginnen eten we eerst wat. Daarna wandelen we door de Lamar vallei. Via een vlak pad lopen we door een oase van geel, groen en blauw. Op de achtergrond de bergen met een nog blauwe lucht. We hopen hier ook wat wildlife tegen zien. We genieten van de omgeving en rust. Na een paar kilometer komen we op een vlakte en zien we kuddes bizons. Ze zijn redelijk ver op afstand en we horen ze af en toe een soort van grommen. We lopen door op het pad, maar zien ook dat het weer aan het veranderen is. De wolken nemen het over van de zon, we voelen het kouder worden. Tegelijkertijd spreken we een stel uit Seattle aan, die op hun terugweg zijn en vragen of er nog wat wildlife tegen zien is verderop. Er blijkt weinig anders te zien te zijn. We nemen een goed besluit om terug te keren. Want we zien dat er een paar bizons onderweg zijn naar het wandelpad. Als we wat versnellen, kunnen we ze van dichterbij zien! Dat lukt ons heel goed. Toch doen we voorzichtig. Het zijn imposante dieren en die moet je niet kwaad maken. Zij lopen het wandelpad over, wij lopen er met een kring omheen,  zo passeren we elkaar. Het is prachtig om ze zo in hun natuurlijke omgeving te mogen zien. Buiten de machtige bizons, zien we nog wat pronghorns in de verte. Rond 15:00 zijn we terug bij de auto en beginnen we aan het laatste stukje naar ons motel in Cooke City. We zijn net op weg en we zien auto's stilstaan. Net voor ons zijn een hoop bizons de weg aan het oversteken. Ze doen het op een slakkegangetje of blijven half op de weg staan, aan de kant zien we er nog veel meer. Het duurt dus even voordat er doorgereden kan worden. We blijven bizons zien, ook verderop staan er nog een hoop dichtbij de weg. Vlak voor we het park uitrijden gaan we de grens over en zitten we weer in Montana. Eén van de eerste dorpjes die we dan tegen komen is Cooke City. Om 16:00 draaien we met de sleutel het slot van onze kamer open. We zijn net op tijd binnen, het regent. Even pakken we onze rust, daarna eten we rainbow trout bij the Bistro Restaurant. Bij het naar buiten lopen schijnt het zonnetje weer in volle glorie. We lopen nog even door de straat. Dan is het mooi geweest voor vandaag. Moe maar voldaan kijken we terug op een geweldige BIZONdere dag! Wat hebben we veel gezien, in totaal 14 kilometer gelopen en een hoop foto's erbij! 

More to come!