It's a Fox!

Grand Encampment, 14 september 07:00 - 10° sunny,partly cloudy

Hawdy Y'all, 

Een prachtige hotelkamer waarbij aan alles is gedacht. Alleen het bed was wat minder. Dat is altijd maar weer afwachten. Over het algemeen hebben we tot nu toe redelijk tot goede bedden gehad. Soms zit het mee en soms...Het is nog fris als we buiten komen om de auto weer in te laden, maar het zonnetje piept al door. We rijden een paar honderd meter door, net om de hoek, om te gaan ontbijten. De herten lopen al rond langs de diverse tuinen. We stappen binnen bij 307 Pub and Grub. De eerste vaste klant zit er al in het hoekje. We worden heel vriendelijk te woord gestaan door een dame op leeftijd. Natuurlijk vraagt ze waar we vandaan komen en hoort onze rondreis, die we aan het maken zijn, aan. Ze vraagt of we een pinnetje in de landkaart, die ze in de zaak heeft hangen, willen prikken bij het land waar we vandaan komen. Natuurlijk willen we dat. Het eerste pinnetje op Curaçao wordt geprikt door Dick en ook Nederland is niet veel vertegenwoordigd. We eten er smakelijk ons ontbijt en er wordt ons nog een goede reis gewenst. Dit zijn de plekken waar je moet zijn! Een dorpje van twee straten, waar we ontzettend hartelijk zijn ontvangen, door zowel de eigenaresse van het motel, de bediening in het restaurant van gister en hier. Rond 07:45 beginnen we aan onze rit over de WY 70. Een mooie bergweg waar we alleen op de wereld zijn. Het is zondag en nog vroeg, dat is te begrijpen. We verlaten de weg om verder te rijden door de country. Waar deze in begin nog is geasfalteerd, gaat deze later over in gravel en zand. Toch is hij goed te berijden. We zien mooie uitzichten voorbij komen en veel ranches. De ene wat groter en mooier dan de andere. Wat we ook zien is dat het jachtseizoen aan de gang is. Op diverse plekken staan grote wagens geparkeerd waar we af en toe nog iemand bij zien staan met geweer. Het is hier de normaalste zaak van de wereld, maar toch wel apart om te zien. We zitten op de grens van de Staten Wyoming en Colorado. Meermaals rijden we in de ene en dan weer in de andere staat. Op een zeker moment zeggen we voor deze reis definitief goodbye tegen beautiful Wyoming en hello tegen Colorado. Opeens ziet Dick iets, een stukje van de weg af. Het is mijn naamgenoot! Een prachtig vosje zit daar wat rond te kijken. Voorzichtig gaan we uit de auto en proberen hem op de foto vast te leggen. Het duurt niet lang of hij gaat ervan tussen. Wat gaaf! Verderop zien we nog een roofvogel op een tak zitten, maar deze is er ook snel vandoor. Verder zijn het voornamelijk koeien die hier vrij rond lopen en dan soms ook midden op de weg blijven staan. Het is een uitgestrekt gebied waar we heerlijk in rond kunnen rijden en kijken. De onverharde weg gaat verderop over in asfalt. We kunnen weer door op weg naar de parkeerplaats voor de trail van vandaag. We arriveren er om 10:30. We gaan de Gilpin Lake trail lopen. Het grootste deel van deze wandeling loopt door het Mount Zirkel Wilderness Area. De laatste langere en intensieve trail van deze reis. Het moet een mooie zijn volgens de recensies die we erover hebben gelezen. Met nog ongeveer dezelfde temperatuur als vanmorgen en hier en daar wat ruimte voor blauwe lucht, beginnen we om 11:00 aan de wandeling. Het is wederom een heen en terug wandeling en omdat de afstand wat langer is enkele reis, gaat de stijging heel geleidelijk. We zijn ondertussen wat meer getraind, dus dat is geen probleem. We hebben tijdens de wandeling zicht op de toppen van verschillende bergen. De ene top is vrij van bewolking, bij de andere dansen de wolken nog om de top heen. We krijgen een verscheidenheid aan uitzichten te zien en gaan regelmatig de Gold Creek over via stenen die in het water liggen. Het laatste gedeelte naar het lake toe, gaat het pad wat meer omhoog. Om 14:00 zijn we bij het Gilpin Lake. Het is er mooi, maar erg fris door een koude wind. Vrij snel beginnen we daarna aan de terugtocht. Die voornamelijk bergafwaarts gaat. Omdat het pad redelijk goed te belopen is, gaat dat wat sneller. De bewolking is verdrongen door de wind waardoor de blauwe lucht en de zon meer kans krijgt. De kleuren komen nu nog mooier tot zijn recht. Tegen 16:15 zijn we weer terug bij de auto, 16 kilometer gelopen met een stijging van 600 meter. De laatste kilometers waren pittig ondanks dat het pad bergafwaarts gaat, maar zeker genoten! We rijden in een uurtje naar onze eindbestemming Legacy Vacation Resorts Steamboat Springs Hilltop. Steamboat Springs is een toeristische plaats, met name in de winter, dan is dit een ski gebied. Bij het horen van de naam van deze plaats moest ik gelijk denken aan een Amerikaans zomers recreatie dorp, zoals je ze wel eens in films ziet. Tevens dacht ik waarom heet deze plaats zo? Toch even opgezocht:

Steamboat Springs kreeg zijn naam begin 19e eeuw van Franse pelsjagers die een "tjilpen"-geluid hoorden van een natuurlijke mineraalbron en dit aanzagen voor het geluid van de stoommachine van een stoomboot. Het gebied is rijk aan natuurlijke warmwaterbronnen en één bepaalde bron produceerde een aanhoudend geluid dat hen deed denken aan een stoomboot, wat leidde tot de naam van het gebied.

Nadat we de spullen op de kamer hebben gezet, pakken we de auto om wat te gaan eten. We komen terecht bij Mountain Tap Brewery, hoe kan het ook anders. We nemen plaats aan een lange tafel en kiezen allebei een biertje uit. Met een lekkere pizza erbij is de dag weer compleet!

More to come!