In de bergen

Mirmengjesi, 

Vandaag gaan we weer gezamenlijk ontbijten en de bergen in! We nemen de lift om een verdieping lager uit te stappen in het restaurant. Door de wat mindere lichtinval doet alles wat donker aan. Zware houten meubels vormen het decor van dit restaurant. We kunnen onze keuzes maken bij het buffet. We houden het allebei heel basic met wat getoast brood en beleg. Ik neem er een gekookt eitje bij en thee. Vooral Dick is nog heel voorzichtig met wat hij eet. Terug op de kamer pakken we onze koffers in en na nog een laatste toilet bezoekje zoeken we de auto op in de garage. We laten deze luxe achter ons en zijn benieuwd naar wat komen gaat. Eerst maar weer op de goede weg zien te komen. Hiervoor rijden we een stukje terug van waar we vandaan komen. Vervolgens nemen we de E762 noordwaarts richting Shkoder en zitten dan ook redelijk dicht tegen de grens van Montenegro. We pakken hier even een korte pauze om nog wat boodschappen te doen bij een Spar gelegen naast de doorgaande weg. Zo hebben we voor onderweg ook weer wat te eten. We pakken een klein stukje snelweg A1 die na 25 kilometer weer ophoudt en doorgaat als "normale" doorgaande weg. Het weer is qua temperatuur niet slecht, rond 23 graden, wel zwaar bewolkt met heel af en toe een zonnetje dat er doorheen piept. Zo nu en dan zie je wat bijzonders langs de weg voorbij komen, een groot standbeeld op een rotonde, en een mega wit huis/villa in niemandsland.  Je vraagt je af wat dat daar staat te doen? Waarom heeft iemand juist daar dit exemplaar gebouwd? Heel bijzonder. Bij het plaatsje Koplik draaien we de SH21 in noordoostelijke richting op. Deze weg veranderd na verloop van tijd in een smalle bergweg. Het is regelmatig passen en meten en soms even stoppen om een tegenligger voorbij te kunnen laten gaan. Het spannendste is of dat we achter een scherpe bocht wel of geen tegenligger zullen zien. Want de lokale chauffeurs kijken niet zo nauw en rijden hard en schromen niet om op onze weghelft te rijden. Gelukkig valt het met tegenliggers mee vandaag. Deze weg volgen we zo'n 30 km. We hebben geen haast. Hoe hoger we komen wordt het natuurlijk kouder en mistiger. We rijden volledig in de wolken! Dit laatste gedeelte van de route is echt prachtig! Rondom ons heen kolossaal gebergtes! De afdaling gaat soepel. De laatste kilometer rijden we over een steen en kiezelstraat vol hobbels en bobbels en kuilen met plassen water, het heeft hier flink geregend afgelopen dag. In totaal 4 uur rijden en 161 km verder arriveren we bij onze volgende bujtina ofwel b&b in Theth genaamd Bujtina Miqesia. Een vriendelijke dame vangt ons op en wijst ons de kamer. Een bijzonder houten huis met verschillende kamers. We mogen twee trappen op. Wat een bijzondere overnachting zal dit weer worden. Voor de douche en toilet krijgen we een aparte sleutel van een aparte badkamer. Het is even wat anders,maar prima! Onze spullen laten we even in de auto want we willen gelijk door om een wandeling te maken. Hiervoor moeten we nog een stukje verder rijden over een met momenten nog smallere weg. Gelukkig is het maar een kilometer of vijf en gaat het zonder ellende goed! We parkeren de auto, pakken onze spullen en wandelen naar het beginpunt van de trail naar wederom een bron, blue eye. Met een aangename temperatuur lopen we ons eigen tempo door de mooie natuur. Aan het begin een mooi waterval tafereel met brug en verderop zien we al wat herfstkleuren verschijnen. Met de prachtige bergen op de achtergrond en het kletterende water ziet het er geweldig uit. Wat eerst een breed kiezel/grindpad is, wordt al vrij snel een smal voornamelijk ongelijk natuurlijk vol met grote stenen pad met flink stijgingspercentage. We mogen onze spiertjes en conditie weer aanspreken. En dat gaat eigenlijk heel goed, met op momenten een korte rustpauze. Zo belanden we een goed uur later bij een mooie plek, een oase aan mooi groen en sterk stromend water. Zo midden in de natuur, tussen de bergen, bomen bekleedt met mos, overhangende takken met bladeren,  stenen worden overstroomd met water. Een beetje regenwoudachtig zo bedenk ik me. We wandelen hier nog wat rond en beginnen dan aan de terugweg. Het is inmiddels 16:00. We komen de nodige andere toeristen tegen, maar ik denk dat het hier in het hoogseizoen nog veel drukker zal zijn. En dan denk ik aan die erg smalle weg, waar je voortdurend tegenliggers hebt. Ik ben nu blij dat het seizoen ver voorbij is. Bij terugkomst bij de auto rijden we direct door naar waar we wat willen eten. We kiezen voor villa Guesthouse Gjeçaj, waar we simpel maar goed eten. Tijd om naar ons bujtina te gaan! Spullen mee naar boven en bijkomen van een prachtige dag!