Dia de suerte!

Buen día, 

Vandaag voor het echie, op expeditietour met kano en gids. De wekker staat op 04:45 uur en toch zijn we al eerder wakker. We hebben toch wel redelijk wat uur geslapen, wat waren we moe gisterenavond. Ondanks het rumoer op straat, waren we snel vertrokken. We maken ons klaar voor vertrek en hoeven maar een klein eindje te wandelen naar het verzamelpunt van Sambolatours. Om 05:30 uur zijn we stipt op tijd en krijgen we een bakje koffie. Onze toegangscode voor het nationale park (welke Dick al van te voren heeft geregeld) wordt gevraagd en we krijgen een waterdichte tas, met verrekijker, voor onze spullen. Meerdere mensen verzamelen zich voor de kano/kayaktour. Wij gaan samen Corina en Karsten, twee Duitsers, en gids Kevin in een grote kano. De mannen krijgen peddels, de dames krijgen vrijaf en mogen heerlijk van alles genieten, wat een verwennerij! We krijgen wat historie van dit eiland te horen onderweg. Al snel zien we de eerste bezienswaardigheden. Bijzondere vogels en de groene leguaan. Een van de grootste in zijn soort en deze kan ook andere kleuren aannemen. Een stukje verder zien we de Jesus Christ Lizard in een groene struik. Hij is haast niet te ontdekken, met inzoomen op de camera is hij na enig zoekwerk wel te zien! Prachtig dier! We zien later waarom we zo vroeg vertrokken zijn. Het wordt alsmaar drukker met bootjes, groot en klein. De meesten zijn motorisch aangestuurd. Dan komt het tweede voordeel van deze tour. Omdat wij met peddels varen en in een kleinere boot zitten,  kunnen we de jungle een stuk invaren. Kevin vertelt dat het aan de stand van het water ligt, hoever we door kunnen varen. Enige weken geleden stond het water nog zeker een meter hoger. We varen eenbredelijk stuk het oerwoud in. We zijn allen muisstil en genieten van de omgeving, zo bijzonder en mooi! Wat gaaf! We keren terug naar de grote rivier en varen verder met de stroom mee. De volgende bezienswaardigheid dient zich aan, een kaaiman die goed verscholen tussen het groen in het water zit. Alleen zijn kop en stuk staart zijn boven water zichtbaar. We gaan er vlak naast liggen met de boot en kunnen prachtige foto's nemen. De kaaiman blijkt niet agressief te zijn en zal niet snel aanvallen, dit in tegenstelling tot de krokodil.  Een stukje verderop zien we wat boten bij elkaar liggen en de mensen zijn druk aan het fotograferen. Tegen het water op een stukje droog land ligt een boa constrictor. Natuurlijk moeten wij die ook zien. Van een kleine afstand lijkt het net een grote tak, maar heel langzaam beweegt deze. De kop van de slang is moeilijk te ontdekken. Door de bladeren, takjes enzovoort is het moeilijk scherp stellen op de camera. We maken er het beste van. Ondertussen vallen er wat druppels regen, bijna te verwaarlozen. Zo vroeg in de morgen is het een heerlijke temperatuur op het water. Ik vind het eigenlijk niet eens zo erg dat de zon niet in volle stand schijnt. Langzaam maar zeker komt er een eind aan 2,5 uur varen en ontdekken. Wat hebben we weer veel gezien en genoten! We nemen afscheid van onze Duitse mede genieters en van Kevin, brengen onze reddingsvesten en verrekijker met tas terug en gaan eerst ontbijten. Dit doen we bij een soda. Dit is een klein restaurantje dat door een familie wordt geëxploiteerd. We gaan voor soda D'leite. We worden geholpen door een jongeman, bestellen een American breakfast en pancakes. Dick gaat voor een cappuccino en ik voor een batido (milkshake) aardbei. Het smaakt wederom top! We denken dat we er al een dag op hebben zitten, maar het is nog maar 09:30 uur. We wandelen naar ons hotel, frissen ons wat op en besluiten direct door te gaan met het volgende. Een wandeling door de jungle van het nationale park. Kijken of we zelfstandig ook wat kunnen spotten. Binnen vijf minuten staan we bij de ingang en lopen we eerst over een wat modderig pad. Het is benauwd, gelukkig voornamelijk schaduw. Al snel zien we een dame in de verte omhoog fotograferen. Wanneer we bij haar aankomen, zien we een moederaap met jong hoog boven in de boom zitten. Ze zitten lekker op het gemak maar ondertussen wel de boel in de gaten houdend. Het blijft leuk om die beestjes gade te slaan en te fotograferen. We maken er weer veel te veel foto's van. Het blijft ook een kunst om tussen al dat groens iets te ontdekken. Maar even verderop zien we weer apen, en een grote vogel. Zo lopen we een kilometer of drie de jaguar trail verder met af en toe een uitwijking naar het strand. We zouden nog verder kunnen wandelen, maar bij de drie kilometer vinden we het welletjes en wandelen we terug naar de ingang. Bij de plek waar we bij de heenweg wat apen hebben gespot, zien we een groep mensen met gids staan. De telescoop staat naar hoog in de bomen gericht, er zit een luiaard.  Die willen we ook goed zien. Na ettelijke pogingen om hem op de foto te krijgen, lukt het zo goed als mogelijk. Een luiaard met gezicht vastgelegd. Een massage zou nu wel fijn zijn, na zolang omhoog kijken. Tijd om terug naar ons hotel te gaan. Terug in de gekoelde kamer komen we bij en nemen een overheerlijke douche. Tijd om onze rust te pakken. Deze middag doen we even heel weinig. Terwijl Dick binnen te rusten ligt, zit ik voor onze kamer op de eerste verdieping op onze patio de foto's te bekijken en te ordenen. Wat zijn het er veel! De zon is ondertussen ook wat doorgebroken. Ik zit heerlijk in de schaduw onder de overkapping, beginnend aan een nieuw verhaal voor onze reisblog. Ik kijk zo nu en dan om me heen naar de planten en bomen. Van het Duitse stel, die ook in ons hotel logeren, hebben we begrepen dat er in de boom vlakbij ons appartement, een zwavelborst toekan is gespot. Op een gegeven moment hoor ik geritsel in de bladeren en hoor een vogel wegvliegen. Het zal toch niet de toekan zijn geweest, vraag ik mezelf af. Tijd om extra alert te zijn! Nog geen minuut later, hoor ik wederom wat in de boom. Ik sta op en begin te zoeken. En jawel hoor, daar zit ie! Snel haast ik me met mobiel naar de balustrade om de toekan te vereeuwigen. Hij laat zich even zien en verdwijnt dan naar het binnenste van de boom. Ik kan hem nauwelijks zien. Van alle kanten  probeer ik om een nog beter zicht te krijgen, maar de toekan huppelt van de ene tak naar de andere. Ondertussen pak ik snel mijn fotocamera met zoomlens, maar de vogel is gevlogen. Ik heb wel een paar mooie foto's op mijn mobiel, maar ze zijn minder van kwaliteit. In de hoop dat de toekan nog eens terug keert, blijf ik geduldig wachten. Het wachten wordt beloond. De toekan keert terug! Ik kan prachtige foto's maken! Wat een geluk! Wat hebben we veel prachtigs gezien vandaag! De middag brengen we verder door op een terrasje genietend van wat lekkers te drinken en een klein zonnetje! Later eten we een hapje bij het naastgelegen restaurant El Patio.  Wat een geluksdag!!

Buenas noches!