Hermoso parque nacional Corcovado!

Buen día, 

Om nu weer te beginnen dat we vroeg op zijn gestaan, is ook weer zo saai. Dus laten we het gedeelte van opstaan en ontbijt eens overslaan, is toch net zoals gisteren,  alleen een beetje vroeger. Onze boot vertrekt vandaag om 06:00 uur. We worden door Dylan aan onze gids van vandaag voorgesteld. Deze keer een jongedame genaamd Steffany. Onze groep bestaat uit totaal 8 personen inclusief gids. Maar eerst een boottocht van één uur en een kwartier. En waar gaat de reis naar toe vandaag? We gaan naar het Nationaal Park Corcovado. Als we de afgelopen weken aan mensen vertellen dat we hier naar toe gaan, is iedereen meteen enthousiast! Het is een must see. Het park is sinds 1975 beschermd gebied, het is 42.500 hectare groot en bevindt zich in het zuidwesten van het schiereiland Osa aan de Grote Oceaan. Er zijn meerdere toegangen die via zee te betreden zijn. Wij hebben gekozen voor de Sirena Ranger Station ingang. Met een grote groep andere mensen stappen we via het water in de boot, de motoren worden gestart. We zitten aan de zijkant zodat ik met de wind in het gezicht om me heen kan kijken. Het is ondertussen al licht geworden en een aangename temperatuur, 25 graden, schat ik. Met vliegende vaart gaan we volle zee op, de golven trotserend. Misschien zien we nog wat leuks voorbij komen. Iedereen is een beetje stil. Ook niet gek want de motoren gaan als een razende tekeer, met de wind er nog bij kun je verder niet veel horen. Zo turend naar de horizon, gaan mijn gedachten naar alles wat we tot nu toe al gezien en gedaan hebben. Wat een ontzettend mooi land en natuur hebben we al gezien. En wie weet wat er vandaag aan toegevoegd gaat worden. Dankbaar dat we dit allemaal mogen beleven en meemaken. Nadat we onderweg nog een stelletje op een ander punt hebben opgepikt gaat de tocht verder en zien we wat dolfijnen opduiken. Het zijn er niet veel. Ze zijn net zo snel weg als ze opgemerkt zijn. Rond 07:30 uur arriveren we bij het strand van onze ingang. We hebben pech. Het is laag water en moeten een heel eind over grof gesteente en keien lopen met onze slippers. Onze wandelschoenen zitten in de tas, die doen we op het droge aan. Voordat we met de groep het park in mogen, moet de inhoud van onze rugzakken bekeken worden. Er mag absoluut geen plastic naar binnen, geen rokenswaar of voedsel en geen messen of iets dergelijks. Onze namen en paspoort wordt gecheckt en we moeten ons inschrijven. Nadat dit alles is gebeurd mogen we binnen. Steffany vertelt een algemeen verhaal en vraagt een ieder wat we willen zien. De tapir, luiaard en apen staan hoog op het lijstje. Maar ook vogels en de miereneter worden genoemd. Bij binnenkomst hebben we de toekan al te pakken. In het begin komen we redelijk veel groepen met gids tegen. Veel staan al naar boven te kijken en te fotograferen. Genoeg te zien blijkt al wel. De slingerapen komen we tegen. Een hertje, wat zeer zeldzaam is in Costa Rica  en al snel een luiaard. Het is een mannetje, te zien aan de oranje kleurige inkeping in de rug. Vrouwtjes hebben dit niet.  Steffany maakt foto's en filmpjes met onze mobiel door de telescoop. Wat gaat dat goed! Er volgen geweldige filmpjes. Even later horen we geritsel in de bomen. Er zit een groep doodskopaapjes. Die hebben we nog niet gezien! Ze zijn heel bewegelijk en zitten hoog tussen takken en bladeren waardoor het erg moeilijk is om ze goed op de foto te zetten. Maar we hebben ze in de vrije natuur gezien, geweldig! Dit alles wordt afgewisseld door mooie en bijzondere vogels waarvan ik de namen niet meer weet, behalve de woodpecker dan. Wat zijn ze prachtig! We zijn al aardig op weg om het verlanglijstje af te strepen. De tapir missen we nog. Ze lopen hier regelmatig rond, alleen vandaag zijn ze niet op de plekken waar ze vaak worden gespot. Steffany gaat iets doen wat eigenlijk niet mag. Ze gaat met ons van het pad af. Door de bossen en struiken, waar al een soort van pad is ontstaan, lopen we naar een kleine plas water/modder. Hier ligt een tapir af te koelen. Het blijkt dat wij niet de enige zijn die naar dit plaatsje worden geleid. De één na de andere gids komt met een groep over het ontstane pad gelopen. Maar ook deze hebben we gezien. We zien nog een everzwijn en een miereneter, die lekker ligt bij te komen op een tak. Richting het einde van de tocht, volgt een lunch bij het ranger station. Net als gisteren krijgen we het een en ander op ons bord geschept en eten we gezamelijk met de groep. Nadat we uitgegeten zijn wandelen we nog een drie kwartier terug naar het begin. Met nog wat tussenstops om een uil te spotten en nog wat vogels. Zo lopen we in totaal vier uur rond en hebben we zo'n tien kilometer achter de rug. Terug bij de ingang bergen we onze schoenen weer op. Het water is gelukkig een stuk dichterbij gekomen zodat we met een klein stukje naar de boot toe gelijk in kunnen stappen. Met net een hoge golf, is mijn korte broek ook nat. We beginnen aan de terugtocht. En zoals vaker je gevoel is, lijkt deze sneller te gaan. Waarschijnlijk met de stroom mee. Het mooiste is dat we onderweg nog bultruggen/walvissen zien met wat dolfijnen. Het blijken twee volwassen walvissen met een kleintje te zijn. Helaas komen ze niet ver uit het water, maar zitten eigenlijk best dichtbij de kust. Een mooie afsluiter van een prachtige dag! Tegen 15:00 uur zijn we terug bij ons hotel. Douchen en foto's bekijken en uitzoeken! In de avond gaan we eten bij het nabij gelegen restaurant Marea Alta. We bestellen wat te eten en een cocktail van de menukaart. Even later krijgen we ons eten geserveerd. We nemen net ons eerste hap en dan valt de stroom uit. Alles donker. Wat in eerste instantie lijkt dat het snel weer werkt, blijft het donker. Er worden oplaadbare lampjes op tafel gezet zodat we toch wat kunnen zien. Niet veel later draait een aggregaat om voornamelijk de keuken op gang te houden. Uiteindelijk wordt de rekening cash betaald en wandelen we in de donkerte terug naar ons hotel. Ook daar geen elektriciteit. Geen airco, geen licht, niet onze telefoon op kunnen laden. We steken een kaars aan, die hier voor deze omstandigheid voor gebruik liggen. Dit gebeurt dus vaker. We kijken nog een serie op onze tablet, maar al snel vallen de ogen dicht. Slapen maar. Tegen 21:30 uur worden we wakker. De stroom is weer operationeel! Het laatste stukje van het verhaal kan afgemaakt worden!

Buenas noches, pura vida!