Van uitstel geen afstel

Gisteren hebben we onze trip al een beetje afgetrapt met een hapje en drankje dichtbij huis, nl. Het Strandhuys. Altijd geslaagd daar! Eenmaal thuis hebben we de koffers zo goed als klaar gezet voor vertrek vandaag naar vliegveld Charleroi in de vroege morgen. Het is nog heerlijk rustig op de snelweg richting het zuiden, zodat we tegen 07:30 de auto kunnen parkeren op P2. Deze staat al aardig vol. We vinden een plekje wat verder af. Wandelend met ons hebben en houwen gaan we naar de terminal, checken de koffers in, langs de security en de paspoort controle. We hebben eigenlijk te weinig tijd om nog ons gebruikelijk bakje koffie te nuttigen en lopen direct door naar de gate. We hoeven niet lang te wachten en staan als eerste in rij bij de priority om het vliegtuig in te stappen. Ondanks dat het vliegtuig pas laat klaar staat, gaat het boarden snel. We zijn klaar om te vertrekken naar een land dat we nog niet zo goed kennen. Dick heeft zich er natuurlijk goed in verdiept en de nodige tijd aan besteed om er weer een prachtige reis van te maken! Maar toch is het een beetje anders dan anders...het is niet het bekende USA. We hebben er veel zin in! Eindelijk is het zover....even uitgesteld vanwege andere prioriteiten, nu gaan we het meemaken! 

De vlucht gaat voorspoedig en met enige turbulentie staan we 2 uur later op vaste grond in Albanië! Het regent zachtjes als we via de trap het vliegtuig verlaten. Al snel komen we bij de paspoort controle wat een fluitje van een cent is en dan wachten op onze koffers. Dit duurt helaas een stuk langer. Het wordt drukker en drukker bij de bagageband. We krijgen de indruk dat dit vliegveld de grote toestroom van toeristen niet aan kan. Wat een drukte en chaos. Ook als we onze koffers eindelijk hebben, langs mijn collega's van de douane zijn, en we naar buiten lopen, is de chaos enorm! Iedereen loopt door en langs elkaar, ontzettend veel mensen met bordjes die mensen op komen halen enz. Daarbij komt dat het ondertussen flink door is gaan regenen.  Vlakbij de uitgang is het kantoortje van Sixt, hier moeten we de huurauto gaan ophalen. Ook hier is het druk en moeten we buiten in de regen staan vanwege de drukte.  Eenmaal de administratie geregeld kunnen we doorlopen naar daar waar de auto's staan. Ook hier een chaos van jewelste. Auto's die her en der staan en weg willen rijden of terug komen...getoeter van Jan en alleman.. Voor ons staat een Audi Q2 op de bon, die er nog niet is, moet nog door de wasstraat. We krijgen uiteindelijk een mooie witte Audi Q3 automaat, een simpele uitvoering, maar naar later onze eerste indruk rijdt hij lekker! Dan proberen we uit deze chaos weg te rijden en dat gaat wonder boven wonder redelijk snel en eenvoudig! Je moet een beetje durven en brutaal zijn, maar dan lukt het wel. We rijden een stuk snelweg en krijgen de eerste indrukken van Albanië en Tirana. Deze hoofdstad laten we nu links liggen en rijden door naar onze eerste bestemming. Later verlaten we de snelweg om via een mooie bergweg wat meer van de omgeving en natuur te zien. Dat gaat goed tot we op hoogte komen en in de mist belanden. Er is weinig meer te zien van de natuur of omgeving. In rustig tempo vervolgen we onze weg naar beneden en komen niet veel later aan in het plaatsje Albasan. We rijden rechtstreeks door naar ons hotel dat via smalle straatjes erg mooi gelegen is, Garden Boutique Hotel. We checken in en doen even op ons gemak, want het regent nog steeds aardig door. Wat fijn dat we rekening hebben gehouden met eventueel slechter weer....we pakken de paraplu en regenjas erbij en trekken er toch maar op uit. Het is erg stil op straat en dat is jammer. Ook bij ons hotel is buiten een mooi terras een parkje aangelegd, maar met dit weer is er weinig te beleven. We bezoeken verderop de oude stad en duiken de kleine smalle steegjes in. De straten zijn hier niet gemaakt om met hakken te lopen, dat overleven je enkels niet....voor rolstoelgebruikers ook geen aanrader. Verder heeft het zeker wel wat ondanks het mindere weer. Bij ieder straatje kijk je verwachtingsvol wat daar weer te zien valt! Tegen 17:00 houden we het voor gezien en kijken of er plek is in een populair restaurantje Taverna Kala..we zijn de eerste. We kunnen aan één van de drie tafeltjes aanschuiven. Wat een bijzonder restaurantje is dit! Het staat helemaal vol met wat ooit trendy,nieuw of in was, nu kunst of kitsch...geweldig om te zien, de duvel en zijn ouwe moer, zeggen ze bij ons...Een wat oudere man op leeftijd stelt ons op het gemak, schenkt de wijn in en gaat zelf aan de slag in de keuken. We krijgen warm brood, een heerlijke Griekse salade en een stoofpotje, heerlijk gegeten! Later komt er nog een stelletje binnen, die afkomstig zijn uit Macedonië. Zij bestellen iets minder traditioneels wat de man ze later nog even laat weten door te vertellen dat wij uit Nederland een traditioneel gerecht eten! Bij ons afscheid en het verlaten van het restaurant geeft de man ons nog het fruit mee dat hij als afsluitertje bij ons op tafel heeft gezet. Met een appel, peer en tros druiven in plastic zak verlaten wij zeer voldaan het restaurant. Een prachtige afsluiting van een mooie iet wat verregende eerste dag Albanië! We hebben zin in wat nog komen gaat! 

fle mirë