Koud water meer

Leavenworth, 28 augustus 05:45  - 20° en bewolkt 

Howdy Y’all,

Soms komt het nog goed uit ook...vroeg wakker worden. Vandaag is het zo'n dag. Voor dag en dauw staan we op, want we willen op tijd aan een trail beginnen. De nodige voorbereidingen zijn gisteravond al getroffen, zodat we vanmorgen niet meer zoveel hoeven doen. We kleden ons aan en smeren alvast de broodjes die we mee gaan nemen voor tijdens de wandeling. We trekken er een hele dag voor uit. Aan de recensies die we lezen, moeten we het niet onderschatten. Vooral voldoende drinken meenemen is het advies. Nu heeft Dick al gelezen dat de weersvoorspelling wat koeler en minder zonnig zal zijn dan afgelopen dagen, we kunnen zelfs wat regen verwachten. We besluiten de lange broek aan aan te trekken en de regenjas gaat mee in de rugzak. Rond 05:45 zit alle bagage in de auto en zijn we klaar voor vertrek. De temperatuur is aangenaam. Het is nog donker en heel rustig op straat. De autorit neemt een half uur in beslag met de laatste 4 miles op een onverharde weg. Stapvoets rijden we grote gedeeltes van de weg omhoog. Langzaam begint het al wat lichter te worden. Het laatste stukje van de weg is wat beter en kunnen we tot de parkeerplekken wat harder rijden. Op dit vroege uur staan er toch al redelijk wat auto's geparkeerd, het is erg populaire trail. We zijn niet de enige die op tijd uit bed zijn gekomen. We parkeren de auto en Dick gaat de Day use permit invullen en de parkeerkosten regelen. Het is even een gedoetje maar het lukt uiteindelijk wel. De rugzakken worden verder gevuld, hikestokken mee en we zijn rond 07:00 klaar om de Colchuck Lake trail te gaan lopen. Het woord "Colchuck" is Chinook-jargon (nation  indian) en staat voor "koud water". Dick heeft deze trail via Google maps ontdekt en er foto's van gezien. Het zag er zo mooi uit, dat hij op de to do list is komen te staan. In de recensies staat dat het een pittige trail is, we zijn gewaarschuwd. Het eerste stuk van het zanderige bospad verloopt soepel. Zo nu en dan zit er een stijging in, wat afgewisseld wordt met vlakkere stukken. Het is goed te behappen. Zo nu en dan gaan we een waterstroom over via een bruggetje of boomstam. De eerste kilometers zijn snel achter de rug. Naarmate we hoger komen, gaat de stijging ook omhoog. We houden ons eigen tempo aan en pakken af en toe een paar minuten rust. Het gaat ons boven verwachting goed af. Het is een mooie wandeling waarbij de omgeving regelmatig veranderd. Hoe hoger we komen, des te kolossaler de rotsen worden. Richting het einde vragen we ons af hoe ver weg het prachtige meer nog ligt. We moeten ons er nog goed voor in het zweet werken, maar het uiteindelijke uitzicht is overweldigend! Door de bomen zien we een turquoise meer liggen omringd met bergen! Rond 10:30 arriveren we bij Colchuck Lake. We kunnen niet wachten om foto's te gaan nemen. We zijn onderweg natuurlijk meerdere andere wandelaars tegen gekomen. Ik had verwacht dat het een stuk drukker zou zijn bij het meer, het tegendeel is een feit. We maken op verschillende plekken foto's en pakken onze rust en eten onze lunch. Wat een geweldige plek is het hier! We zouden er nog langer kunnen blijven, maar we besluiten tegen 12:00 aan de terugtocht te beginnen. We verwachten dat deze wel wat sneller gaat dan de heenweg. Niets is minder waar! Nu merken we pas hoeveel we hebben geklommen op de heenweg. Het dalen is een continue belasting op de knieën en benen. Er lijkt ook geen eind aan de route te komen. Wat zijn we nu blij met de hikestokken! Ter ondersteuning van de af en toe grote afstappen, worden de knieën wat minder belast. De stokken hebben me meermaals behoedt voor mogelijke valpartijen. Iets voor 15:00 zijn we terug bij de auto. Normaal gesproken gaat de terugweg vaak sneller dan de heenweg. Het leek wel of er een stuk route was aangeplakt, het bleef maar duren. We hebben 20,2 kilometer gelopen met in totaal 700 meter stijging. We zijn trots op elkaar dat we het hebben volbracht. Het uitzicht op het meer als beloning! Na een klein kwartiertje stappen we in de auto. Een rit van ongeveer 90 miles staat ons nog te wachten. We pakken de highway 2 west. In 1,5 uur rijden we via deze prachtige weg naar het plaatsje Monroe. We checken in bij Evergreen en suites. Een mooi hotel, met mooie ruime kamer, waar ik allereerst een verkwikkende douche pak, daar knapt een mens van op! Voor wat betreft het eten, brengen we een bezoekje aan de overbuurman, Alfy's. Vanavond wordt het pizza. We kunnen aan de counter bestellen en de beste man denkt nog met ons mee ook. Door onze bestelling aan te passen, bespaart hij ons bij $20! We bedanken hem hartelijk en natuurlijk krijgt hij er wat van terug via de tip. Het zal vanavond geen latertje worden, wellicht dat we morgenochtend misschien wel iets later wakker gaan worden....Sweet Dreams!

More to come...